டபுள் ஆக்குபன்சி: விமர்சனம்
இயற்கையின் விசித்திரமான படைப்பால் ஒரு புதுமையான அம்சத்துடன் பிறக்கிறது ஒரு குழந்தை. அந்தக் குழந்தை காலை ஆறு மணி முதல் மாலை ஆறு மணி வரை பெண்ணாகவும், மாலை ஆறு மணி முதல் அடுத்த நாள் காலை ஆறு மணி வரை ஆணாகவும் மாறும் தன்மையைக் கொண்டுள்ளது.
பகலில் பெண் உணரும் விஷயங்களை இரவில் இருக்கும் ஆணோ அல்லது இரவில் ஆண் அனுபவிப்பதை பகலில் இருக்கும் பெண்ணோ நேரடியாக அறிய முடியாது. இருவருக்கும் உடல் ஒன்றே என்றாலும், எண்ணங்களும் ரசனைகளும் முற்றிலும் வேறானவை.
‘ரஜினி’ என்ற பொதுவான பெயரைக் கொண்ட இந்த இருவருக்குள்ளும் ஒருவரை ஒருவர் பிடிக்காத ஒரு சூழல் நிலவுகிறது.
இவர்கள் பணிக்குச் செல்லும் இடத்தில் இந்த விசித்திர உண்மை சிலருக்குத் தெரியவருகிறது. அதே நேரத்தில், இவர்களின் காதல் வாழ்க்கையிலும் இந்த நேர மாற்றம் பெரும் சவாலாக மாறுகிறது.
ஒருகட்டத்தில் இவர்களின் இந்த ரகசியம் வில்லனின் கைக்குச் செல்ல, அதன்பின் ஏற்படும் திருப்பங்களும் சுவாரசியமான சம்பவங்களுமே இப்படத்தின் கதையாகும்.
திரைக்கதை மற்றும் இயக்கம்
ஒரே உடலுக்குள் இருக்கும் இரு வேறு ஆளுமைகளுக்கு இடையிலான மோதலையும் ஈர்ப்பையும் மையமாகக் கொண்டு, இயக்குநர் அஸ்வின் கந்தசாமி விறுவிறுப்பான மற்றும் ரசிக்கும்படியான ஒரு கமர்ஷியல் திரைக்கதையை அமைத்துள்ளார். ஆண் ரஜினியாக நடித்திருக்கும் சந்தோஷ், தனது சிறப்பான நடிப்பாலும் தோற்றத்தாலும் கவனத்தை ஈர்க்கிறார். படத்தின் வசனங்கள் ஒவ்வொன்றும் காட்சிக்குத் தேவையான பலத்தைக் கூட்டும் வகையில் நேர்த்தியாக எழுதப்பட்டுள்ளன.
நடிகர்களின் பங்களிப்பும் தொழில்நுட்பமும்
வில்லன் கதாபாத்திரத்தில் நடித்திருக்கும் பகவதி பெருமாள், தனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வாய்ப்பைச் சரியாகப் பயன்படுத்தியுள்ளார். “இன்னொரு ரஜினி என்று யாரும் இல்லை, ஒரே ரஜினிதான்” என்று அவர் பேசும் வசனங்கள் காட்சிகளுக்கு அழுத்தம் சேர்க்கின்றன.
பகலில் இருக்கும் ரஜினியும், இரவில் இருக்கும் ரஜினியும் தங்களுக்குள் தகவல்களைப் பரிமாறிக் கொள்ளக் கையாளும் அலைபேசி உத்தி திரைக்கதையில் மிகச் புத்திசாலித்தனமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இரண்டாம் பாதியில் வரும் ஒரு பாடலில், ஒரு நிமிடக் காட்சியை ஒளிப்பதிவாளர் சாந்தகுமார் மிக நேர்த்தியாகவும் அழகியலுடனும் படமாக்கியுள்ளார்.
இசையும் நிறைவும்
சாம் சி.எஸ். அவர்களின் பின்னணி இசை, காட்சிகளின் ஓட்டத்திற்குத் தடையாக இல்லாமல் கதையின் உணர்வை அடுத்த கட்டத்திற்கு எடுத்துச் செல்ல உதவுகிறது. ஒரு மாறுபட்ட ஃபேண்டஸி கதையை, அனைத்துத் தரப்பினரும் ரசிக்கும்படியான வணிகரீதியான படமாகக் கொடுத்துள்ளனர். படத்தின் இறுதிக் காட்சி மிகவும் இயல்பாக நகர்ந்து, அடுத்த பாகத்திற்கான எதிர்பார்ப்பை உருவாக்கி முடிகிறது.
ஃபேண்டஸி வகைத் திரைப்படங்களுக்குரிய சில தர்க்கரீதியான (லாஜிக்) கேள்விகளைத் தவிர்த்துவிட்டுப் பார்த்தால், இந்த ‘டபுள் ஆக்குபன்சி’ திரைப்படம் ஒரு சுவாரசியமான திரையனுபவமாக அமையும் என்பதில் ஐயமில்லை.
